กระแดะอยากเล่น ไฮ - ไฟ้ เผื่อจะได้เป็นหนึ่งในแก๊งสวิงกิ้งกับเค้าบ้าง

ปัญหา = เล่นไม่เป็น

 

ห่า ไดกูยังไม่ค่อยจะอยากอับเลย

 

เนื่องด้วยปิดเทอม เรี่ยวแรงเหลือเยอะ มีกาละให้คิด โน่น นั่น นี่ ไปเรื่อย

เออ คิดถึงเพื่อนว่ะ

 

จำได้ๆ อยู่มหาลัย ปี 2 เริ่มแยกเอกละ เพื่อนหน้าใหม่ๆ หลายคน

มีคนนึง เพื่อนใหม่ เป็นสาวชาวเหนือ น่ารักกลางๆ ชื่อเกด มาคุยกะเรา อยากเป็นเพื่อนกะเรา

อ้าว ไอ่นี่ ชอบกูป่าววะ

.

.

ธรรมดา สนิทกัน ไม่มีอะไร (ยัง)ไม่ได้คิดอะไร

เกดชวนเราไปดูหนังด้วย ไม่ชวนคนอื่นเลยนะ บอกว่าอยากไปกับเรา สองคน

ชอบกูแน่ๆ เลยว่ะ

.

.

ก็คบเรื่อยๆ นะ เป็นเพื่อนกันมาตลอด ไม่ได้คิดอะไร

แต่ ก็ไม่ค่อยแน่ใจเลย แต่ก็ ตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดอะไรนะ ตัวเลือกของเราเยอะ ฮร่า ฮร่า

บ้านเกดอยู่แม่สอด ทำสวนกุหลาบ กลับไปบ้านทีก็หอบกุหลาบมาให้เรา

เป็นคนน่ารักดี เพื่อนๆ คิดว่า ชอบกัน

แต่จริงๆ แล้ว เรา ป่าวนะ

.

.

พอเรียนจบ สักพัก เกดก็แต่งงาน กลับไปอยู่แม่สอด

ก็ยังคุยกัน เรื่อยๆ หลังๆ เกดทำโทสับหาย เลยไม่ได้ติดต่อกัน นาน เลย

แต่วันนี้ เราก็มานะ จนได้คุยกันอีกครั้ง

^^

 

ปิดเทอมใหญ่ หัวใจกูต้องยุ่งอีกแล้ว

อาจารย์โทรมา ไปหาเค้าหน่อยดิ๊ มีเรื่องจะหารือ

นั่นไง โปรเจกของเรา ในเมื่อคิดมันไม่ออก อาจารย์ก็คิดให้เลยละกัน

 น่าสนใจในความคิดเรานะ คงไม่ยากมั๊ง ไม่รู้ดิ่

แต่ อยากทำ จริงๆ

 

เรา ต้องทำงานนี้ เพื่อประโยชน์ของคนพิการทางสายตา หาใช่ เพื่อประโยชน์ของตัวเอง

เอาๆ อย่างน้อย งานนี้ก็ทำดีเพื่อสังคม ไม่อยากได้สิ่งตอบแทนใดๆ

ขอแค่ตายไปได้ขึ้นสวรรค์ก็พอ

 

หาฤกษ์สะดวกสัปดาห์นี้ จะไปละนะ มูลนิธิช่วยคนตาบอดแห่งประเทศไทย

ดื่มแลคตาซอย กายพร้อม ใจพร้อม เราทำได้ อยู่แล้ว

 

เอาล่ะมึง ได้เวลาเป็นคนดีของสังคม ซะที