
โดดเรียน ถ่ายรูปให้เพื่อน
ไม่คิดตัง แต่ มึง ต้องเสียตัวให้กู ฮร่า ฮร่า ฮร่า
ก็ว่าอยากได้อยู่หรอก ไอ้ 50 อะ แต่พอลองของเพื่อนแล้ว คิดว่าไม่เหมาะกับเรา
รู้สึกเหมือนหายใจไม่ค่อยสะดวก
ไอ้ที่มีอยู่แล้วก็ไม่ได้ขี้เหร่อะไรเลย ยังโดนชื่นชมให้อ๊าย อาย ด้วยซ้ำ
แล้วจะดิ้นรนทำไมอีก
เลยไปซื้อโทรทัศน์สี 29 นิ้ว สลิมฟิตมาแทน
ไว้ดูหนังโป๊ยามเหงา
ไปกินสเต๊กกับหมวยมา เธอสั่งแบบมีเดี้ยมแร กึ่งสุก กึ่งดิบ อะไรนั่นแหละที่เราเห็น
ปาดมีดมางี้เนื้อยังแดงๆ ดิบๆ อยู่เลย กินเข้าไปได้ไง
เราเอง กินไป มองไป แทบสำรอก
ฤา มันจะเป็นปอบ
แล้ว ถ้าเราจะยุติความสัมพันธ์กับเธอตอนนี้ล่ะ จะสายเกินไปแล้วหรืยัง
โอ้ คิดแล้วก็คิดอะไรไม่ออก
เลยตามเลย

ศิลป กับ อนาจาร บางทีมันก็ยากที่จะเข้าใจ
ง่วงเป็นกิจหลังทานกลางวัน
มันเงียบ มันเหงา ไม่มีเงาของหัวดำให้เราได้หยอกล้อ
เนือยๆ กับการเรียน
อสูรกายทำเราหมดศรัทธากับระบบเรื่องนี้
เราไม่ถูกชะตากับผัวใหม่อาเราเลย ดูมันจะนำพาครอบครัวมาพึ่งใบบุญจนน่าหมั่นไส้
กระดอมึงเลี่ยมทองรึไงวะสาดด
ญาติมึงก็วางกล้ามกันน่าดู กูคงได้มีปากเสียงกับพวกแม่งสักวัน
ไอ้ชิบหาย
กูก็ไม่เข้าใจ กูก็ไม่อยากถาม
แต่กูเซ็ง
ว่ากันว่า ที่ใหม่ มีคนเจอของดี เราเองเป็นเจ้าบ้าน เคยมาไหว้แล้วทีนึง
แต่จะให้เข้ามาอยู่ก่อนไหม ยังไม่กล้า เกรงใจผีบ้าน ผีเรือน
ไว้ทำบุญบ้านก่อนละกันนะ
แล้ว จะต้องกลัวทำไม อย่างน้อยกูก็คิดดี ถึงจะไม่ค่อยได้ทำดีก็เหอะ
แต่เด๊วก่อน ยกเว้นไอ้เหี้ยนั่น ผีบ้านจงอย่าได้คุ้มครอง
ช่วงนี้แม่งอ้วน ขนาดจนๆ กันนะเนี่ย
สัปดาห์นี้หงืบปรือต้องมาค้างแรมกับเรา เนื่องด้วยเหตุลำเค็ญ เอ้ออ จำเป็น
เมื่อเช้าก่อนหงีบปรือจะขึ้นมอไซด์หันมายิ้มละก็บ๊ายบายเราด้วย
รักงีบและคิดถึงงีบ
Jay