ห่างเหินกับการเรียนไปเยอะเลย อาจารย์ก็ไม่ค่อยว่างสอนกัน ไปกันอยู่นั่นแหละต่างประเทศ
มันก็ดีที่เรามีเวลาเป็นส่วนตัวมากขึ้น แต่ ก็อยากเรียนให้คุ้มค่าเทอมมากกว่านะ
ไปห้องสมุดมาล่ะ ว่าจะหางานที่ต้องทำ แต่ หาหนังสืองานก่อนดีกว่า
ตั้งใจจะไปหางานวิชาอังกิด ไบโอโลจิค่อน ไลฟ์ เซอเคิ่ล คล็อก อะไรนี่แหละ
ได้หนังสือเกี่ยวกับตกแต่งห้องนอนมาสองเล่ม แต่งออฟฟิชหนึ่งเล่ม ละทำเวปไซต์หนึ่งเล่ม
นี่ถ้ามีรถ คงจะหอบกลับไปได้เป็นสิบเล่ม
อ้าว แล้วไหนไบโอโลจิค่อนที่จะเอาไปพรีเซ้นต์วิชาอังกิดกูอะ
เรามีห้องเป็นของตัวเองแล้ว เป็นโฟวิวรูม 4 x 4 เมตร พื้นถึงเพดาน 2.5 เมตร
เป็นดาดฟ้าของโรงงานใหม่ ของเราห้องที่สองจากสี่ห้อง ทั้งหมดก็เป็นลูกพี่ลูกน้องเรานี่แหละ
พี่น้องเราเค้าไปย้ายเข้าไปกันหมดละ เหลือห้องเราโล่งอยู่ห้องเดียว
ก็มันยังไม่มีเงินซื้อสมบัติอะไรเข้าไปนี่นา
แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้เรามีเตารีด กับแก้วน้ำหกใบ ที่พร้อมจะย้ายเข้าไปได้แล้ว
มองๆ เฟอไว้แล้วล่ะ ชอบอะไรต่างจากคนอื่นก็ต้องรอหน่อย
แล้วก็มองแต่ของแพงๆ ด้วย จนแล้ว จนเล่า
เราได้สัมผัสเด็กบ้านนอกคอกนา มันดูใสซื่อ จริงใจ น่ารัก น่าเอ็นดู มากกว่าเด็กกรุงซะอีก
แก่แดด แก่ลม กันนัก พวกมึงนี่
เพิ่งรู้ว่าเพลงลูกทุ่งที่เราฟังว่ามันโคตรเพราะ น้องจั่นร้องนี่เอง
ตอนแรกพี่นึกว่าลิเดียนะนั่น
สมัครบัตรอิออนไป ไม่รู้จะอนุมัติป่าว แล้วถ้าไม่ผ่าน เฟอร์แพงๆ ของเราคงต้องรอก่อน
นามสกุลเดียวกับผู้บริหารนะค๊าบบ จะไม่พิจารณาคงไม่เหมาะมั๊ง
หากคิดกลับกัน หากเรากับเจ้าของกิจการเกี่ยวสัมพันธ์กัน ทำไมต้องมาผ่อนของวะ
แปลกๆ คนเรานี่ก็แปลก
ความรู้สึกหมดอาลัยตายอยาก ไม่มีแล้วล่ะ
อืมมม ไม่หรอก จริงๆ แล้วมันก็ยังอยู่ข้างใน เพียงไม่แสดงออก
เมื่อวาน จะออกไปเรียน พอดีเลย มีคนมาส่งบล็อก
ไม่รู้จักเค้าหรอก เซ็นต์รับของ ละขอซ้อนท้ายมอไซด์เค้าไปลงปากซอยด้วย
เราควรทำความรู้จักกับแมสเซนเจ้อของบริษัทอื่นๆ ให้ครบทุกคน
คนดีอย่างเธอที่เป็น เซเว่นไม่มีให้ซื้อ
ฝัน ฝัน ฝัน ฝัน ฝัน ฝัน ฝัน ฝัน
ตัวหงีบรักตัวงีบ
Jay